سه شنبه , آبان ۱ ۱۳۹۷
خانه / پاسخ سوال شما / امنیت کودک

امنیت کودک

امنیت شرط لازم و ضروری برای ایجاد رشد و تحول کودک است. و از اولیه ترین نیازمندی های انسانی است. وجودش برای کودک ضروری است از آن بابت که او در سایه آن قادر باشد راه و رسم زندگی بیاموزد و از هر جهت رشد کند. دفاع از خود را یاد گیرد، به حفظ تمامیت وجودی خود همت گمارد و قادر به ادامه حیات سالم باشد.

بر این اساس اگر سعادت و کمالی برای کودک آرزو داریم، خوشبختی و آرامش برای او می خواهیم باید زمینه هر گونه تشویش و اضطراب را از او دور ساخته و بدو امنیت و آرامش دهیم.

امنیت کودک در خانه

برای داشتن امنیت، خانه برای کودک باید محل آرامش باشد. در کنار این آرامش پدر و مادر باید نقطه اتکا های نیرومندی باشند. خانه باید مرکزی آرام و مطبوع و محلی پر از صفا و عشق باشد.

والدین با افرادی باشند که خطای کودک را می بخشند و در بحرانی ترین شرایط او را از خود نمی رانند و طرد نمی کنند.

کودک در خانه باید احساس کند که یک موجود بی اهمیت نیست، بلکه وجودی گرامی و ارزنده است، وجودی که برای والدین منبع نشاط، رضایت، شادی و امید است. والدین باید به گونه ای رفتار کنند که فرزند احساس کند پدر و مادر به او نیاز دارند و او را فراتر از حد تصور دوست دارند.

راه های ایجاد امنیت برای کودک

جنبه هایی که امنیت خاطر کودک بدان بستگی دارد بسیار است و در این زمینه از مسائل متعددی می توان سخن گفت که برخی از آنها به قرار زیر است:

امنیت کودک

 حمایت از کودک

در تمام جنبه هایی که او نیازمند و در برآوردن نیازش ناتوان است. آنچنان حمایتی که او بفهمد و آن را لمس کند.

نیاز کودک

نیاز های اساسی کودک

برآوردن نیاز های اساسی کودک از تغذیه، پوشاک، بهداشت در حدی متعادل و متعارف البته در سطحی که همسالانی که کودک با آنها تماس مستقیم دارد.

والدین مهربان

پذیرش او در خانه

بدانگونه که جنسیتش، خصایص جسمی او، رنگ و مو و چهره او، وجود نارسایی ها و نقص جسمی و …… موجب بی اعتنایی و یا کم اعتنایی درباره او نباشد

محبت

 محبوب داشتن او

یعنی پدر و مادر او را دوست داشته و محبت خود را  ابراز نمایند. ابراز مهر خود موجب اعتماد به نفس بالا در کودک می شود و این اعتماد به نفس است که آیند روشنی را برای کودک شما به ارمغان می آورد.

12121

 هدایت و راهنمایی او

والدین باید قدم به قدم کودک را در جریان زندگی، در مسیر آگاهی های اجتماعی قرار داده و ضروریات زندگی را بدو بیاموزند. شک نیست که این امر اگر چه تدریجی انجام می گیرد ولی بگونه ای باشد که در برابر هر امر حادثی راه مقابله و مواجهه را بداند.

هدایت

 ایجاد زمینه برای فعالیت و تجربه او در خانواده

بدانگونه که بعضی از اشیاء که خطر آفرین نیستند مورد تجربه و بررسی او قرار گیرند. او بتواند آنها را لمس کند، تغییر دهد، دگرگون سازد و ……

تنبیه کودک

 در برابر اشتباهات و ندانم کاری ها نترسد

خاطر جمع باشد که لغزشهای ناآگاهانه او را می بخشید و انضباط و مقررات برای خطاهای عمدی است. خطای والدین این است که کودک را در برابر اشتباهاتش تنبیه یا بدتر تحقیر می کنند.

گردآورنده:هادی زند کارشناس ارشد روانشناسی 

درباره‌ی Hadi Zand

همچنین ببینید

روانشناس 231

روانشناسی چیست؟ (قسمت چهارم، یادگیری )

بیایید درباره یادگیری چیزی بیاموزیم شما آموختن را از لحظه ای که متولد شدید آغاز …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *