پنج شنبه , مهر ۲۶ ۱۳۹۷
خانه / مجله / روانشناسی چیست؟ (قسمت دوم )

روانشناسی چیست؟ (قسمت دوم )

روانشناسی چگونه آغاز شد:

روانشناسی خود علمی است جوان ولی مردان متفکر از زمانهای بسیار قدیم به رفتار آدمی علاقمند بوده اند. ارسطو فیلسوف بزرگی که در یونان باستان زندگی می کرد است، اغلب پدر روانشناسی خوانده می شود، زیرا اعمال مغز را مورد مطالعه قرار داده است.

متفکرین و نویسندگان در طی قرون متوالی، تا عصر حاضر کار او را دنبال کرده اند. گرچه کار آنها بیشتر مربوط به اندیشها و فلسفه بوده است تا به روانشناسی علمی.

روانشناسی علمی

هنگامی آغاز شد که ویلهام وونت اولین آزمایشگاه روانشناسی را در شهر لیپزیک آلمان بوجود آورد. وونت برای درک چگونگی عکس العمل مردم در مقابل مردم در مقابل آنچه می بینند و می شنوند و احساس می کنند آزمایشهای بسیاری کرد. همچنین احساسات و توانایی بخاطر سپردن را در مردم مورد مطالعه قرار داد. به همین لحاظ وونت، پدر روانشناسی تجربی شناخته شده است.

wilhelm-wundt

کارهای وونت توجه بسیاری از دانشمندان را در آلمان و سایر کشورها، منجمله آمریکا به خود جلب کرد. دانشجویان از سراسر دنیا به آزمایشگاه او روی آوردند تا روش او را برای مطالعه ذهن ببینند.

تئوریهای تازه

از همه جا شروع به تدوین و بررسی شدن کرد. هر کس سعی می کرد راهی را برای مطالعه ذهن پیدا کند. مدتی نیز، بخصوص در فرانسه هیپنوتیزم عاشقان بسیاری برای خود پیدا کرد.

اما تحول عظیم در شروع قرن جدید پدید آمد.

مسبب آن دکتر زیگموند فروید بود. فروید پزشکی از اهالی وین بود که در امراض دستگاه عصبی تخصص داشت. در جریان کارش بیماران زیادی را می دید، و ساعات بسیاری را وقف صحبت با آنان می کرد و به سخنانشان گوش می داد. به نظر فروید رسید که اغلب اوقات، مردم علت رفتار خود را نمی دانند و از خود پرسید: آیا ممکن است آنها تحت تاثیر آنچه فراموش کرده اند قرار گرفته باشند؟ آیا امکان دارد که رفتار آنان در بزرگسالی ساخته اتفاقهای فراموش شده ای باشد که در طفولیت یا نوجوانی روی داده است؟ سوالاتی از این قبیل بود که باعث شد فروید به بزرگترین کشف خود، یعنی وجود ضمیر ناخودآگاه، موفق شود.

Freud

فروید توانست

ثابت کند که همه ما تجربیاتی داریم که بخاطر نمی آوریم. ولی این دلیل نمی شود که آنها از بین رفته باشند، چه ممکن است هنوز در ضمیر ناخودآگاه ما وجود داشته باشند.

فروید علاوه بر این دریافت که ضمیر ناخودآگاه ما شامل چیزهای دیگری جز خاطرات نیز هست. ضمیر ناخودآگاه ما انبار احساسات و نظراتی است که میل نداریم نه به روی خودمان بیاوریم و نه برای دیگران بازگو کنیم.

برای مثال فکر کنید که شما به شدت عجله دارید که به خانه برسید و تکلیف شب خود را انجام بدهید که در رابطه با درس ریاضی است. نکته شما نیز از درس ریاضی تنفر دارید.

شما نمی توانستید به خود بقبولانید که نمی خواستید تکلیف شبتان را انجام دهید. ولی ضمیر ناخودآگاهتان این را می داند. بنابراین شما یا اتوبوس را ازدست می دهید یا کتاب و دفتر خود را فراموش خواهید کرد که با خود به مدرسه ببرید اگر خود را نتونید به مریضی بزنید.

شما تکلیف شبتان را انجام ندادید زیرا چیزی، به ظاهر تصادفی مانع آن شد. اما آن تصادف، در حقیقت آرزوی ناخودآگاه شما بود.

همان ضمیر ناخودآگاه شما می تواند مجبورتان سازد که کفش های را که دوست ندارید نپوشید یا گم کنید، یا پالتوتان را به خاطر یک پالتو نو پاره کنید، یا روزی که امتحان دارید و درستان را نخوانده اید دچار سردرد یا دلدرد شوید.

بار دیگر که چنین اتفاقی برایتان رخ داد خوب درباره آن فکر کنید، بدون شک زمانی که متوجه دلیل انجام آن رفتار خود شدید بسی تعجب خواهید کرد.

خواب ها هم موجب شناخت بهتر ضمیر ناخودآگاه می شود. قبل از زمان فروید اگر خوابی تعبیر می شد با استفاده از خرافات بود. بعضی از مردم معتقد بودند که خواب آینده را پیشگویی می کند.

فروید زیگموند

فروید

در کتاب تعبیر خواب به ما می آموزد که چگونه به وسیله خوابهایمان از ضمیر ناخودآگاه خود آگاه شویم. خوبها ظاهرا مفهومی ندارد، علت اش این است که بیشتر مردم و وقایع آن ظاهر تغییر یافته ای دارند.

افکاری که برایمان ناخوشایند هستند به وسیله خواب از راهی مخفی برما ظاهر می شوند. مثلا فروید دریافت که شخصی که احساس می کند پدربزرگش احتمال دارد بمیرد ممکن است خواب ببیند که پدر بزرگش به مسافرت رفته است.

فروید زیگموند1

خواب

غالبا بیان کننده آرزوهاست. برای مثال کودکی خیلی قبل تر از روز تولدش خواب می بیند که روز تولد وی است و در حال باز کردن کادوهای خود است.

فروید برای اینکه به مردم برای حل مشکلاتشان کمک کند تصمیم گرفت که ضمیر ناخوآگاه را به خودآگاه تبدیل کند. به این ترتیب که به هر بیمار کمک کند تا بداند در حقیقت چه در ذهن ناخودآگاهشان می گذرد. او این روش خود را روانکاوی نامید.

بسیاری از روانشناسان بزرگ از فروید پیروی کردند و افرادی هم هستند که نظرشان با فروید متفاوت است، لیکن کارهای فروید پایه کلیه معالجات روانشناختی گردید تا کمک حال بسیاری باشد.

گردآورنده: هادی زند کارشناس ارشد روانشناسی

 

 

درباره‌ی Hadi Zand

همچنین ببینید

روانشناس 231

روانشناسی چیست؟ (قسمت سوم، رفتار انسان)

رفتار انسان روانشناسی علم رفتار است. اما معنی حقیقی رفتار چیست؟ شما ممکن است تصور …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *